Kiedy pikować pomidory do doniczek? Poradnik krok po kroku

Najlepszy moment na pikowanie pomidorów do doniczek to faza 2–3 liści właściwych, która zwykle przypada 2–3 tygodnie po wysiewie nasion. Wtedy siewki są już na tyle silne, by bezpiecznie znieść przesadzanie, ale jeszcze nie zdążyły nadmiernie się wyciągnąć. W poradniku krok po kroku wyjaśniamy, jak przygotować się do zabiegu i o co zadbać po jego wykonaniu.

Na czym polega pikowanie pomidorów?

Zabieg ten polega na rozdzieleniu młodych siewek rosnących w jednym pojemniku i przesadzeniu ich do oddzielnych doniczek. W ten sposób każda roślina otrzymuje więcej miejsca oraz dostęp do składników pokarmowych w świeżym podłożu. To również moment, w którym wybiera się zdrowe i najsilniejsze okazy, a słabsze egzemplarze odrzuca.

Pikowanie stymuluje rozbudowę systemu korzeniowego. W nowym miejscu siewkę umieszcza się głębiej, aż po liścienie, dzięki czemu korzenie przybyszowe pojawiają się na całej długości zagłębionej łodygi. Bez tego etapu łodygi często stają się słabe i nadmiernie wyciągnięte. Zabieg dobrze znoszą także papryka, kalafior, kapusta i sałata, natomiast ogórek, dynia i cukinia wolą od razu rosnąć w pojedynczych doniczkach. Rzodkiewki w ogóle nie wymagają pikowania, sieje się je od razu na miejsce docelowe.

Kiedy pikować pomidory do doniczek?

Termin wyznacza się na podstawie fazy rozwoju, a nie kalendarza. Najczęściej moment ten przypada 2–3 tygodnie po wysiewie nasion, nawet jeśli nasiona umieszczono na głębokości 5 mm. W praktyce oznacza to okres od drugiej połowy marca do początku kwietnia, w zależności od terminu siewu i dostępu do światła.

Nad liścieniami powinny już wtedy wyrastać liście właściwe o powcinanym kształcie. To one są najlepszym wyznacznikiem gotowości młodej rośliny do zmiany doniczki.

Pomidory pikuj, gdy mają 2–3 liście właściwe – wtedy zabieg daje najlepsze efekty i ogranicza ryzyko uszkodzenia korzeni.

Jak rozpoznać gotowość siewek?

Liścienie, czyli pierwsze wąskie listki, z czasem żółkną i odpadają, dlatego nie stosuje się ich do wyznaczania terminu. Dopiero pojawienie się liści właściwych o typowym, powcinanym kształcie oznacza, że siewka weszła w fazę 2–3 liści właściwych i jest gotowa do przesadzenia.

Dlaczego nie warto zwlekać?

Im dłużej siewki pozostają w zbyt gęstym siewie, tym silniej konkurują o światło, wodę i składniki pokarmowe. Ich łodygi stają się wiotkie, a rośliny pokładają się. Zbyt wczesne pikowanie też nie jest korzystne, bo młode korzenie są jeszcze delikatne i łatwo je uszkodzić.

Jak pikować pomidory krok po kroku?

Do pracy warto przygotować czyste pojemniki, lekkie podłoże, pikownik lub inny wąski przedmiot oraz etykiety z nazwami odmian. Sam zabieg przebiega w następujący sposób:

1. Przygotuj doniczki z otworami drenażowymi, lekkie podłoże do siewu i pikowania oraz etykiety z nazwami odmian.
2. Podlej siewki na około godzinę przed zabiegiem, aby podłoże było wilgotne i łatwiej uwalniało korzenie.
3. Wyjmij młode rośliny ze wspólnego pojemnika, podważając je pikownikiem, widelcem, patyczkiem lub łyżeczką.
4. Rozdziel siewki delikatnie palcami, chwytając je za liście, a nie za łodygę.
5. Przeprowadź selekcję i wybierz tylko zdrowe, najsilniejsze okazy.
6. W doniczce zrób otwór i umieść sadzonkę pionowo, aż po liścienie.
7. Obsyp korzenie ziemią i delikatnie ugnieć podłoże wokół łodygi.
8. Podlej odstałą wodą o temperaturze pokojowej, nie mocząc liści.

Jak przygotować podłoże?

Najwygodniej użyć ziemi do siewu i pikowania. Ma ona drobną strukturę, dobrze utrzymuje wilgoć i nie zawiera nadmiaru nawozu. Ziemia uniwersalna zmieszana z kompostem w proporcji 1 część kompostu na 2 części ziemi również się sprawdzi. Odczyn podłoża powinien być obojętny i mieścić się w granicach pH 6–7.

Podłoże własnej produkcji warto wcześniej odkazić. Do tego celu można wykorzystać nadmanganian potasu w proporcji 5 g na 10 l wody lub gotowy preparat grzybobójczy. Dzięki temu ogranicza się ryzyko wystąpienia zgorzeli siewek.

Jak selekcjonować siewki?

Po wyjęciu młodych roślin ze wspólnego pojemnika ocenia się stan korzeni i łodyg. Egzemplarze bardzo cienkie, pożółkłe lub uszkodzone lepiej odrzucić. W nowych doniczkach zostawia się wyłącznie sadzonki o zdrowej, mocnej budowie.

Co zrobić z wyciągniętymi sadzonkami?

Wyciągnięte łodygi nie przekreślają szansy na dobrą rozsadę. Sadzonkę można umieścić głębiej, aż po liścienie, a przy naprawdę długiej łodydze ułożyć ją delikatnie na kształt litery J. Pęd pomidora nie może mieć korzeni zawiniętych ku górze, a po przykryciu ziemią na całej długości wytworzy nowe korzenie.

Ile razy pikować pomidory?

W przydomowej uprawie zwykle wystarcza jedno pikowanie. Jeśli jednak sadzonki muszą dłużej pozostać w domu, warto powtórzyć ten zabieg. Pomidor dobrze znosi przesadzanie, a kolejna zmiana doniczki daje korzeniom więcej przestrzeni i świeże podłoże.

Drugie pikowanie często wykonuje się na początku kwietnia, gdy poprzednie podłoże traci składniki pokarmowe, a w otworach drenażowych pojawiają się korzenie. Roślinę przenosi się wtedy do większego pojemnika i ponownie sadzi głębiej. Po pierwszym przesadzeniu siewki mogą trafić do kubeczków o pojemności 150–200 ml, a następnie do doniczki p9 lub innego naczynia o większej średnicy.

W roli pojemników sprawdzają się kubeczki po nabiale, pudełka po jogurtach, rolki po papierze toaletowym, wielodoniczki oraz doniczki celulozowo-torfowe. Te ostatnie po posadzeniu ulegają rozłożeniu w podłożu, więc nie trzeba wyjmować z nich sadzonki.

Jak dbać o pomidory po pikowaniu?

Po zabiegu doniczki ustawia się w jasnym i ciepłym miejscu, najlepiej bez przeciągów. Temperatura powietrza może wynosić 18–26°C, ale za optymalną uznaje się wartość 19–20°C. Na parapecie co kilka dni obraca się pojemniki, aby młode rośliny nie wyginały się wyłącznie w jedną stronę.

Podlewanie wykonuje się co 2 dni, używając odstałej wody o temperaturze pokojowej. Liście powinny pozostać suche, dlatego najlepiej podlewać od dołu, wstawiając doniczki do tacy z wodą. Dzięki temu podłoże nasiąka wilgocią stopniowo i nie dochodzi do zgniatania delikatnych łodyg.

Po około tygodniu można rozpocząć oszczędne nawożenie. Stosuje się jedną trzecią dawki co około 2 tygodnie, a sprawdzają się preparaty z azotem, fosforem i potasem, biohumus lub gnojówka z pokrzyw. Ziemię uniwersalną przy starszych sadzonkach można wzbogacić perlitem lub węglem aktywnym, które poprawiają strukturę i działają odkażająco.

Jeśli światła naturalnego jest zbyt mało, warto zastosować doświetlanie lampą LED albo żarówką akwarystyczną. Po około 3–4 tygodniach od zabiegu rozsada jest zwykle gotowa do hartowania. Przez 7 dni wystawia się ją na kilka godzin na zewnątrz, gdy temperatura w dzień przekracza 10°C. Po 15 maja, czyli po ustaniu ryzyka późnych przymrozków, pomidory mogą trafić na miejsce stałe.